پسرک بامعرفت

به نام فداکارترین دهقان دنیا:

تو در روزگاری بزرگ شدی که مردی برهنه شد تا زنان وکودکان زنده بمانند...!!!

اما من...در روزگاری نفس میکشم که زنی برهنه میشود تا کودکش از گرسنگی نمیرد...!!!

باد سردی آمد...

تکه کاغذی رابا خود آورد...

روی آن حک شده بود...

من تورا از یاد بردم...

نکند آن تکه کاغذ گوشه ای از دفتر شعر تو باشد!!!؟؟؟

سلام به همه ی دوستای بامعرفتم...

اولین سالگرد درگذشت داداش عزیزم نزدیکهه که برسه...

چه زود میگذره...

انگار همین دیروز بود...

بیاد داداشم میخوام متن زیر رو توی اتاقم بنویسم...

اگه کسی ترجمه ی انگلیسیشو بصورت دقیق میدونه، یا اگه نمیدونه برام پیداش کنه و برام بفرسته:

(با خاطراتت چه کنم...؟؟؟)

ممنون از همگی...

داداشم تابستان گذشته بر اثر بیماریه لعنتی سرطان پس از 4سال تحمل و زجر زیاد رفت... (۱۹تیر ۱۳۹۰)

26سالش بود...

اینم عکس من و حسین ۲۳روز قبل از مرحوم شدنش...

عکس سمت چپ ...

برای شادی روحش یه صلوات بفرستید...

صمیمانه تشکر میکنم...

دل ز خامی ها فریب چشم شهلا میخورد...

ساده دل در زندگی از این و آن پا میخورد...

در گذرگاه زمان بی دست و پا بودن خطاست...

توپ چون بی دست و پاست از این و آن پا میخورد...

به سلامتی پسری که:

وقتی عشقش بهش گفت: یکی بهتر از تورو پیدا کردم.

اشک تو چشاش جمع شد و یاد اون روزهایی افتاد

که به ۱۰۰تا بهتر از اون گفت: من بهترینو دارم...

به سلامتی پسری که وقتی داره از کنار یه جایی میگذره

و دوتا عاشق و میبینه یاد خودش میفته که چقدر تنهاست

و اشک رو گونه هاش جاخوش میکنه...